Bu mail üzerine şirket içinde benimle aynı duyguları paylaşan ve gönüllülük projeleri düzenleyen ekibi tanıma fırsatım oldu ve ben de mutlaka bu ekibin parçası olmalıyım dedim. Böylece Okyanus Gönüllülerinin bir üyesi olarak bu güzel sürece başladım. Okyanus gönüllüleri gibi platformların ayrıştırmadan kapsayıcı ve birleştirici bir etkisi olduğunu düşünüyorum. Tek başımıza yaratamayacağımız etki, bir araya geldiğimizde çok güzel bir sinerji ile ortaya çıkıyor. Ayrıca bu projelerde çalışma arkadaşlarımızla iş dışında da ortak bir noktada buluşmuş oluyoruz ve oldukça keyifli vakit geçiriyoruz.

Borusan Otomotiv Okyanus Gönüllüleri denince ilk akla gelen, her yıl düzenlediğimiz kütüphane projemiz ve son üç senedir benim de liderlik ettiğim Steptember projelerimizden bahsetmeden olmaz. Ülkemizin pek çok yerinde maddi ve lojistik yetersizliklerden dolayı, öğrencilerin bilgiye erişiminin kısıtlı olduğu okullar var. Her sene farklı bir şehrimizden bir okulumuzu seçerek kitap bağışında bulunuyoruz. Yıllar içerisinde bağışta bulunduğumuz okullardan aldığımız fotoğraflar, geri bildirimler bizi daha fazla ne yapabiliriz diye düşündürdü.

Bazı okullarda, öğrencilerin gönderdiğimiz kitapları bile sessizce okuyacakları, kitap araştırmasında bulunacakları bir kütüphaneleri yoktu. İşte bu sebeple son iki senedir rotamızı tam da böyle okullara yönelttik. Kütüphane ile birlikte öğrencilerin sosyalleşebilecekleri, arkadaşlarıyla keyifli vakit geçirebilecekleri, oyunlar oynayabilecekleri alanlar yarattık. Öğrenciler ile el ele verip kütüphaneyi yerleştirirken zaman zaman hüzünlendik ama yüzlerindeki mutluluğu gördükçe onlarla birlikte mutlu olduk. O küçük çocukların gözlerimizin içine bakarak bizi çok beklediklerini söylediklerinde ne kadar doğru bir şey yaptığımızı ve çok önemli bir şeyin parçası olduğumuzu bir kez daha anladık. Elbette biz ekip olarak belki daha ön planda ve görünürdük ama arkamızda, bizi her projemizde destekleyen çalışma arkadaşlarımız olmasa bunu başaramazdık.

Gönüllülük aslında bize verilmiş olan bir fırsattır. Çünkü biz birilerinin hayatına dokundukça bizim de hayatımız güzelleşiyor. İhtiyacı olan bir insanın yanında olabilmek daha önce hiç hissetmediğiniz kutsal bir duyguyu tatmanızı sağlıyor.”

Steptember ise her yıl eylül ayında Okyanus Gönüllüleri olarak katıldığımız artık gelenekselleşmiş diyebileceğim bir diğer projemiz. Son üç yıldır bu projenin en başından sonuna kadar tüm sürecine dahil oluyorum. Ekiplerimiz tatlı bir rekabet içinde, yaratıcılıklarını ve yeteneklerini de ön plana çıkararak ortak bir amaca birlikte yürüdü. Her yıl daha çok bağışı nasıl toplarız diye düşündük ve bunun sonucunda çok fikirler çıkardık. Örneğin bir sene bir arkadaşımız dans dersleri vererek en çok bağış toplayan ekip finalini göğüslemişti, bir başka yıl çalışma arkadaşlarımızdan bir ekip konser vererek hem bağış toplamış hem de bizlere keyifli bir zaman yaşatmıştı.

Okyanus gönüllüleri bunlarla da sınırlı değil. Planlı projelerimizin yanı sıra gündemin gerektirdiği durumlarda da harekete geçmemiz gerekiyor. Örneğin; dünyaca yaşadığımız pandemi sürecinde hastanelere maske ve ülkemizde yaşanan orman yangınlarında bölgeye içme suyu tedariki sağlayarak da varlığımızı gösterdik, ihtiyacı olanların yanında olduk. Çeşitli sivil toplum kuruluşları ile yapılan iş birlikleri ile eğitimden kültür-sanata, çevre ve sağlıktan insan haklarına kadar farklı alanlarda projeler hayata geçirdik.

Sonuç olarak, gönüllülük aslında bize verilmiş olan bir fırsattır. Çünkü biz birilerinin hayatına dokundukça bizim de hayatımız güzelleşiyor. İhtiyacı olan bir insanın yanında olabilmek daha önce hiç hissetmediğiniz kutsal bir duyguyu tatmanızı sağlıyor. Kendi adıma şirketimin bana sunduğu bu fırsat için teşekkür ediyorum ve bu yazı ile ulaştığım herkesin daha aktif olarak çalışmalarımızın içinde yer almasını diliyorum. Hep birlikte bir kişinin daha hayatını değiştirebiliriz!

Bize Sunulan Fırsat: Gönüllülük yazısı ilk önce Borusan Turuncu üzerinde ortaya çıktı.

Öğrenim hayatım boyunca üniversite yıllarına kadar farklı gönüllülük çalışmalarına katıldım. Üniversite yıllarında hayatı biraz daha tanıyıp anlamaya başlamıştım. Daha da ciddileşmeye başlamıştı işler. İş bulmalıydım! Hangi alanlara yönelmeliyiz, hangi sektörlerde olmalıyız soruları başlamıştı. Derken iş hayatı başladı ve tekrar bazı şeyleri sorgulamaya başladım. Ne kadar yoğun olursam olayım hayata değer katacak çalışmalara destek olmaya devam etmeliydim.  İnsanlara faydalı olmak için neler yapabilirim? 

Daha sonra Borusan Okyanus Gönüllüleri Platformu ve birçok gönüllü arkadaşım ile tanıştım. Farklı insanların da hayatlarına dokunacak çok anlamlı işler yapıyorlardı. Ben de ekibe katılmak istedim. Borusan EnBW Enerji gönüllüleri ile her yıl birlikte beyin fırtınaları yapıyoruz. Yapabileceğimiz gönüllülük faaliyetlerini konuşuyoruz. Borusan Okyanus Gönüllüleri Platformumuzda da aynı şekilde topluma faydalı olacağımız konularda projeler geliştirmeyi hedefliyoruz. 

ENGELLERE DEĞİL, ZENGİNLİĞE ODAKLAN

İşitme engelli ve sağır bireylerle ilgili farkındalık yaratacak, onların gözünden bakabilecek çalışmalar yapmak istiyorduk. Gönüllülük oluşumumuzun 10. yılına özel bir proje olarak bu konudaki bir inisiyatife liderlik etmek istedik. Grup çapındaki pek çok Borusanlı gönüllü de bu projenin gerçekleşmesi için destek verdi. 

İşitme engelli ve sağır bireylerle ilgili birçok anlamlı çalışması olan Dem Derneği ile tanıştık ve birlikte “Aşkını Başka Dilde Anlat” projesini grup şirketlerimizde hayata geçirmek üzere harekete geçtik. Engellerin engellerini değil, zengin dil ve kültürlerini öne çıkarmak ve toplumsal çeşitliliğimizin bir parçası olduklarına dikkat çekmek oldu temel amacımız. İşitme engelli ve sağır bireylerle ilgili farkındalık yaratmak, biraz onların gözünden dünyaya bakabilmek istedik. 

Bu süreçte de bilmediğimiz pek çok şey öğrendik. Mesela Türkiye’de her gün 8 sağır bebeğin dünyaya geldiğini biliyor muydunuz? Veya dünyada bilinen 100 civarında işaret dili olduğunu? Ev içinde geliştirilen işaret dilleri olduğunu, sağır çocukların birçoğunun işiten ve işaret dili bilmeyen ebeveynleri olduğunu?

İŞARET DİLİNİ ÖĞRENME SÜRECİ

Borusanlı gönüllüler olarak Dem Derneği ile birlikte bir farkındalık semineri ardından Türk İşaret Dili Eğitimi aldık. 

Hep katılmak istediğim ama zorlanacağımı düşünüp cesaret edemediğim bir eğitimdi. Ancak gördüm ki isteyince o kadar da zor değilmiş. Özellikle faydalı olabilme motivasyonu insanı tetikliyor.

Öncelikle alfabeyi öğrendik, kendi isimlerimizi ifade ettik, ardından gönüllülerimizle birlikte belirlediğimiz cümlelerimizi, şirketlerimizin mottolarını öğrendik. Kahve siparişleri vermeyi Türk İşaret Dilinde öğrendik. Eğitim aralarımızda kahve servislerimiz oldu. Kahvelerimizi de Türk İşaret Dili ile istedik. Türk işaret dilinde öğrendiğimiz cümleleri arkadaşlarımıza öğretmeye çalıştık. Öğrendiğimiz bilgileri daha sonrasında diğer çalışma arkadaşlarımızla paylaştık. 

İlk etapta dinlerken nasıl aklımda tutacağım diye endişelendim. İlk kez öğrendiklerimi uygularken heyecanlandım.  Yapmam gerekenleri unuttum. Tekrar yaptıkça ve anlamlandırınca içselleştirdim ve öğrenmeye başladım. 

Öğrendiğim alfabe ile ve cümlelerle kendimi ifade etmek farklı bir deneyim oldu benim için. Artık karşılaştığımda ben de işaret dili ile basit düzeyde konuşabilirim. Arkadaşlarıma faydalı olabilirim. Unuttuklarımı videolardan bakıp hatırlıyorum zaman zaman. Öğrendiğimiz her dil sayesinde daha çok insana ulaşabiliyoruz.  

Zaman zaman bireysel katkılar ufak gibi gözükebilir ancak ufak da olsa katkılar birleşince daha farklı bir dünyaya doğru ilerliyoruz. Gerçekleştirdiğimiz gönüllülük çalışmalarıyla hayatımızda anlamlı anılar biriktiriyoruz. 

Aşkını Başka Dilde Anlat yazısı ilk önce Borusan Turuncu üzerinde ortaya çıktı.