El birliğiyle şimdiye kadar 150’den fazla yazarın katkıda bulunduğu 100’den fazla hikaye yayınladık. Sadece 2019’da blogumuzu yaklaşık 200 bin defa görüntülediniz. Bir de bu yıl bizi heyecanlandıran, motive eden bir ödül kazandık. Viyana’da 2019 International Business Awards kapsamında Blog kategorisinde Altın Stevie ödülünü aldık. Oscar kazanmışçasına sevindik!

Gelin bakalım 2019’da en çok neleri okudunuz? Geçtiğimiz yıl en çok sağlıklı beden, sağlıklı zihin, tüketim kültüründen uzaklaşıp sadeşmeye yönelik içerikler başı çekerken,  bu yıl ilk 10’a giren içeriklere baktığımızda gerçekten envai çeşit var: Liderlikten, öğrenciliğe, kozmostan hayvan sevgisine, teknolojiden spora ve arabalara ne yok ki…

1) Supsan’ın Patileri

“Bir semtin sokak hayvanları sizden kaçmıyorsa orada yaşayın; çünkü komşularınız güzelinsanlardır” diyor Goethe. Borusan şirketlerinden Supsan’ın güzel insanları da böyle bir gönüllülük hikayesine ev sahipliği yapıyor. Ofis bahçesinde baktıkları sokak hayvanlarının yanı sıra Supsanlı gönüllülerimiz Ege Fikir Ortaklığı Derneği (EFODER) işbirliği ile İzmir’de Buca Özgür Hayvan Barınağı’ndan engelli kediler sahiplendiler. Bu videoda size onların sıcacık hikayesini getirdik.

2) Kara Deliğin Gizemi

53 milyon ışık yılı uzaklıktan çekilen kara delik fotoğrafı kesinlikle yıla damgasını vuran olaylardan biriydi. İlk bakışta bulanık ve belirsiz görünen bir fotoğrafı bu kadar önemli ve muazzam kılan nedir? Bu fotoğraf insanlığın gelişiminde nasıl bir rol oynuyor? Merak edilenleri sizin için bu yazıda derledik.

3) Motor Sporları Aşkına

Yarış pilotu nasıl olunur? Sporun yaşı ve cinsiyeti olmadığının farkında mısınız? Sürüş performansını geliştirmek, yüksek hızlarda baskı altında karar verebilmek… Borusan Spor Kulübü İcra Kurulu Başkanı ve Borusan Otomotiv Motorsport Yarış Pilotu Levent Kocabıyık ile motor sporları üzerine keyifli bir söyleşi gerçekleştirdiğimiz bu podcasti kaçırmayın.

4) Vosvos Tutkusu

Yollarda sevimli Vosvoslar görünce sizin içiniz de bir anda neşeyle doluyor mu? Görüntüsüyle gönülleri fetheden, yolda kalmasıyla meşhur olan Vosvoları bir de gerçek bir tutkunun dilinden okuyun. Borusan Lojistik’ten Kerim Göktepe’nin yazısı sizi arabaların ruhları olduğuna inandıracak, “Yolda olmak da güzel, yolda kalmak da!” dedirtecek.

5) Bir Şampiyonun Hikayesi

Açık arazide bir harita ve pusulayla yönünüzü bulabilir, size verilen hedeflere ulaşabilir misiniz? Hassas yön bulma becerileri, hızlı ve doğru kararalma yeteneğinizi geliştiren böyle bir spor var: Patika oryantiring. BorusanMannesmann’ın ambar personeli Mevli Mokan beş yıldır bu spor ile uğraşıyor. İlk başta istemeyerek başlasa da kahramanımız çıktığı bu yolculukta pek çok başarıya ve şampiyonluğa imza atıyor. Mevli’nin hikayesi ön yargılara meydan okumanızı sağlayacak.

6) Liderliğin Kara Kutusu

“Lider nasıl düşünür?” diye merak ediyorsanız Borusan CAT İcra Kurulu Başkanı Özgür Günaydın ile gerçekleştirdiğimiz bu podcasti kaçırmayın. Dağ gibi biriken e-postaları sıfırlamaktan, enerjin, motivasyonun kalmadığında yola devam etmeye, bire bir iletişimle insana dokunmaktan, ortak ruh ve sinerji yaratmaya pek çok tüyo öğreneceksiniz.

7) Robotlar, İnsanlar ve İşin Geleceği

5 yıl içerisinde 2,3 milyon rutin iş yok olurken onların yerini, inovasyon, yaratıcılık ve odaklı bilgi gerektiren 4,1 milyon yeni iş alacağını biliyor muydunuz? Borusan CAT ArGe ve IT Direktörü Tayfun Özçay iş dünyasında giderek yaygınlaşan robotların hayatımızı nasıl değiştireceğini kaleme aldı.

8) İki Borusanlı Viyana’ya Ödül Almaya Gider

Turuncu Blog bu yıl Altın Stevie kazandı. Ödül almak için Viyana yollarına düşen bir editör ve bir blogger deneyimlerini bu yazıda kaleme aldı. Sadece blogun yolculuğunu değil, Viyana’ya dair de leziz bir gezi yazısını burada okuyabilirsiniz.

9) Yurtdışında Eğitim İçin Öğrencilere 9 Burs Bulma Tavsiyesi

Yurtdışında eğitim için burs bulmaya çalışan öğrencilerin derdine derman bir yazı burada. Borusan Holding’de staj yapmış olan Koç Üniversitesi öğrencisi Tutku Kılıçaslan dövizin arşa çıktığı günlerde burs bulma macerasını anlattı ve ders niteliğinde tavsiyeler çıkardı.

10) Teknoloji Çağında Neden Sosyal Zeka Önem Kazandı?

İK’cıların en önemli gündem konularından biri organizasyonlarını geleceğe hazırlamak. Borusan Holding İnsan Kaynakları ve Kurumsal İletişim Başkanı Nursel Ölmez Ateş bu yıl katıldığı CHRO Zirvesi’nden izlenimlerini paylaştığı bu yazıda şu konunun altını çiziyor: Dijitalleşen dünyada başarılı olmak için bir faktör daha öne çıkıyor. O da  “sosyal zeka.” Sosyal zekanın neden bu kadar kritik olduğunu merak ediyorsanız bu yazıyı okumadan geçmeyin.

2019’un En Çok Okunan Turuncu İçerikleri yazısı ilk önce Borusan Turuncu üzerinde ortaya çıktı.

Turuncu Blog’a 2 yılda 102 yazar 89 yazıya katkıda bulundu!

Zihnimiz yılın acı tatlı olayları ve gelecek planlarıyla haşır neşir olurken, biz de gözlerimizi 2018’in en çok okunan yazılarına çevirdik. En çok hangi yazıları okudunuz? Hangi konulara ilgi gösterdiniz? Aslında en çok okunan yazılara baktığımızda ortak bir tema beliriyor: En çok sağlıklı beden, sağlıklı zihin, tüketim kültüründen uzaklaşıp sade yaşama odaklanmaya, iyiliğe, gönüllülüğe ilişkin yazılara ilgi göstermişiz. Sonrasında ise teknoloji ve dijitalleşmenin hayatımızı nasıl değiştirdiğini merak etmişiz.

1) 21 Gün Boyunca Şekersiz Glutensiz Laktozsuz Beslenmek Beni Nasıl Değiştirdi?

Borusan’da 21 günlük bir sağlıklı beslenme deneyine giriştik. Tek kural vardı: Şeker, gluten ve laktoz içeren hiçbir besin tüketmeyeceğiz. Neler öğrendik? Her şeyin yapay olduğu şehir yaşamında sağlıklı beslenmeyi öğrenmek zor zanaat. Borusan’dan 21 kişinin bu süreçten nasıl sağ çıktığını öğrenmek istiyorsanız ayrıntılar yazıda.

2) Duruyorum Öyleyse Varım

Fransa’da bulunan Plum Village, Avrupa’daki ilk ve tek Budist manastırı. Vietnamlı, ünlü Zen rahibi Thich Nhat Hanh (okunuş: Tik Naat Han) tarafından kurulan manastırda her yıl Temmuz başında, iş insanlarına özel “mindfulness” programı düzenleniyor. Borusan Holding Kurumsal İletişim Direktörü Şule Yücebıyık burada yaşadığı ilginç deneyimi ve çıkarımlarını kaleme aldı. Eğer “Dikkatimi ve bilincimi nasıl daha iyi kontrol edebilirim?” sorusu sizin de kafanızı kurcalıyorsa, bu yazıyı okumadan geçmeyin.

3) Minimalist Yaşam

Bir karavan köyünde yaşamak nasıl olurdu? Şehrin rahatlığını geride bırakmak, minicik dolaplara birkaç parça eşya sığdırmak, sıcak su ile duş almanın lükse dönüşmesi, beklenmedik anda elektriğin gitmesi, karanlıkta yıldızların ne kadar parlak olduğunu keşfetmek, yakınlarınızla sohbet etmenin keyfi, bahçenizde yetiştirdiğiniz sebzeleri yemek, doğadaki canlılarla bağ kurmak ve daha nicesi… Borusan Danışmanlık’tan Şeyda Şabanoğlu minimalist yaşamın inceliklerini bizlere bu yazıda anlattı.

4) Çocuklara Umut Olmak

Hiç varoluş amacınızı sorguladınız mı? İnsanlara, hayvanlara, çevreye yani birine, bir şeye faydalı olmak istediğinizi fark ettiniz mi? Supsan’dan Neslihan Soysal bu sorgulamayı yapmaya başladığında, yolu KAÇUV (Kanserli Çocuklara Umut Vakfı) ile kesişti. Kalbinizi sıcacık ısıtacak bu hikayede, küçük dokunuşlarla, büyük mutluluklar yaratmanın nasıl bir manevi tatmin yarattığını göreceksiniz.

5) Borusanlılar Bu Yaz Ne Okuyor?

Borusanlılar’dan yaz tatili için bize en sevdikleri kitapları tavsiye etmelerini istedik. Kişisel gelişimden polisiyeye, fantastik edebiyattan felsefeye ve klasiklere kadar çeşitli zevklere hitap eden bir kitap listesi çıktı ortaya. Okumak için kendinize bir kitap mı arıyorsunuz? Bu listeye mutlaka göz atın!

6) Ya Dijitalleşeceğiz Ya Da Eve Gideceğiz

Dijital dönüşüm günümüzün iş yaşamında bir hayatta kalma meselesi. Borusan Holding CEO’su Agah Uğur, iş dünyasının popüler kavramı “dijitalleşme” üzerine düşüncelerini kaleme aldı. Toys R Us’tan Netflix’e ve Borusan’a pek çok örnek vaka içeren bu yazıdan dijitalleşme üzerine önemli dersler çıkaracaksınız.

7) 21.Yüzyıldan Alnımızın Akıyla Çıkabilir Miyiz?

Bill Gates’ten Mark Zuckerberg’e iş dünyasının en büyük isimlerinin tavsiye ettiği Sapiens kitabıyla dünya çapında ünlenen tarihçi Yuval Noah Harari’nin yeni kitabı 21.Yüzyıl için 21 Ders, geçtiğimiz birkaç ay önce raflardaki yerini aldı. Borusan Holding CEO’su Agah Uğur kitap üzerine değerlendirmelerini kaleme aldı. Agah Uğur yazısında kritik bir soru ortaya atıyor. “İnsanlık olarak değişim dönüşüm döneminden alnımızın akıyla çıkabilecek, kendi varoluşumuzun yanı sıra tüm dünyayı iyiye götürecek bir geleceği yaratabilecek miyiz?” Kitap üzerine ilginç bir bakış açısı edinmek isterseniz, sizleri yazıya alalım.

8) Bir Günlüğüne CEO

Hiç CEO’lar bir gününü nasıl geçiriyor merak ettiniz mi? Boğaziçi Üniversitesi öğrencisi Zeki Berkay Saygın, CEO for a Day isimli bir projeye katıldı. Bu proje kapsamında CEO’larla eşleştirilen 15 öğrenciden biri oldu. 23 yaşında bir öğrenci olarak Borusan Holding CEO’su Agah Uğur’un bir gününe tanıklık etti ve izlenimlerini Turuncu için kaleme aldı. Siz de CEO’nun ne yaptığını merak edenlerdenseniz, bu yazıyı okumadan geçmeyin.

9) Kritik Kararları Alma Sanatı

Günümüzde herkesin derdi, belirsizlik ortamında karar alma meselesi. Borusan Holding CEO’su Agah Uğur bu yazıda tecrübelerinden yola çıkarak bize karar almaya ilişkin altın değerinde tavsiyeler sunuyor. Zor bir kararla karşı karşıyaysanız, bu yazıyı okuyun.

10) Doğru İşe Girdiğinizi Nasıl Anlarsınız?

Yazının başlığı gayet açık! Borusan Lojistik’ten Orçun Kuyucuoğlu kendi deneyimlerinden yola çıkarak bu sorunun yanıtını vermeye çalışıyor. Eğer bir şirkette yöneticiyseniz çalışan bağlılığını başarmaya yönelik bu yazıdan değerli içgörüler edinebilirsiniz. Size bir ipucu: Çalışan bağlılığı aslında bazı değerleri yaşatmaktan ileri geliyor.

2018’in En Çok Okunan Turuncu İçerikleri yazısı ilk önce Borusan Turuncu üzerinde ortaya çıktı.

Homojen bir kitleden bahsedemeyeceğimize göre,  aslında “neden?” sorusu geleneksel normları ve değerleri sistematik olarak sorgulayan bir jenerasyonun en baskın özelliğini oluşturuyor. Sözkonusu çağrışımın etimolojik bir kökeni olup olmadığından emin olamasam da “Gen Y” dediğimizde, fonetik bir “why?” sorusu doğal olarak zihnimde yankılanıyor.

Borusan’ın 7 bin kişilik çalışan nüfusunun yüzde 66’lık kısmı Y jenerasyonundan oluşuyor.

Borusan’da kurumsal iletişimin bir projesi olarak, faaliyet raporumuzun temasını belirlerken, “Biz kimiz?” sorusundan yola çıktık. Borusan’ın 7 bin kişilik çalışan nüfusunun da en nihayetinde yüzde 66’lık kısmı Y jenerasyonundan oluşuyor. Biraz da “Millenials of New York”tan ilham alarak temamızı “Millenials of Borusan – Yeni Nesil Borusanlılar” olarak belirledik. Benim de bir parçası olmaktan büyük haz aldığım bu projede, tüm Borusan şirketlerinden kadın – erkek, ofis çalışanı – fabrika çalışanı dengesini gözeterek 13 kişiyle görüştük. Şirketin geleceğini inşa eden neslimizin, hayata bakışını ve Borusan’a kattığı çeşitliliği görünür kılmayı amaçladık. İş dışındaki tutkularımızı ve bu tutkuların hayata bakışımızı nasıl şekillendirdiğini konuştuğumuz mini röportajlar ve fotoğraf çekimleri gerçekleştirdik.

Şirketin geleceğini inşa eden neslimizin, hayata bakışını ve Borusan’a kattığı çeşitliliği görünür kılmayı amaçladık.

İtiraf etmek gerekirse, kendi jenerasyonuma biz kimiz? sorusunu yöneltirken, genelleme, stereotipleme ve önyargı tuzaklarına düşmekten oldukça çekindim. Yine de gerçekleştirdiğimiz mini röporajlarda birbirinden farklı karakterleri ve birbirinden farklı ilgi alanları olan, tek birleştirici özelliği ise aynı nesle mensup kişilerle görüşmeme rağmen temelde kim olduğumuza yönelik bazı ortak temalar belirdi. Aslında bu ortak temalara daha çok insan deneyimi de diyebiliriz; fakat bu proje kapsamında yeni jenerasyona odaklandığımız için izlenimlerime bu açıdan değinmek istiyorum. Yeni nesil Borusanlıları daha yakından tanıyalım!

Tutkularımızın bizim için derin sembolik anlamları var. Gerçekleştirdiğimiz röportajlarda, insanların iş dışındaki yaşamları, ilgileri ve tutkuları dediğimizde, herkes hobilerinden bahsetmeye başlasa da, daha derin bir sorgulama yaptığınızda çeşitli ilgi alanlarının arkasında daha derin bir anlam atfetme çabası veya anlam arayışı ortaya çıkıyordu. Hemen hemen her bir ilgi alanının arkasında daha köklü bir düşünce uzanıyordu. Örneğin Borusan Enerji’den Hande için yemek yapmak sadece yemek yapmayı sevmekten ibaret değil, bunun arkasında beraber yemek yemenin birleştirici gücünden duyulan haz var. Borusan Otomotiv’den Erdi, beton bir yerde durma isteğinin azalmasıyla kampçılığı ve kampçılık sayesinde doğayla iç içe olmanın ona kendisini daha “mutlu” hissettirdiğini anlatıyor. Supsan’dan Gökalp güzel bir fotoğraf karesi yakalandığında, duyumsadığı “başarmışlık” hissini vurguluyor. Kerim Çelik’ten İbrahim motorsikleti üzerinde kendisini “cesur” hissediyor. Borusan Mannesmann’dan Yahya için güvercinler “özgürlük” ve “ferahlığı” temsil ediyor.

Sürekli sınırları zorluyoruz. Pek çok kişi kendi sınırlarını aşmak istediği için “zorluk” olarak algıladığı alanlara yöneliyor. Örneğin Borusan Makina ve Güç Sistemleri’nden Özgür, Ironman’e katılmasının arkasındaki motivasyonun, fizikselden çok mental dayanıklılığını sınamak olduğunu, “ben bunu yapabiliyorum” hissiyatını yaşamak olarak tanımlıyor. eTA’dan Arzu kickbox yaparken bitkin düşmesine rağmen sabretme ve dayanma gücününü kendinde keşfettiğinden bahsediyor. Borusan Lojistik’ten Pınar üniversite yıllarında abisi kanserle mücadele ederken, dans sayesinde güçlü kaldığını anlatıyor. Kendi adıma konuşmam gerekirse pole dansla sadece fiziksel sınırlarımı zorlamıyorum, aynı zamanda toplumsal önyargı ve dayatmalara karşı bir tutum olarak da benimsiyorum.

Kimliğimizin bir parçasını oluşturuyorlar. Pek çok kişi röportajlarda, çocukluklarından ve aile ilişkilerinden bahsetti. İlgi alanları çocukluk veya ilk gençlik zamanlarında oluşmuştu veya ailelerinden geçmişti. Örneğin Borçelik’ten Kağan amatör telsizcilikle ilgileniyor. Babasının da elektronikle ilgilendiğini ve 12-13 yaşlarında ilk amatör telsizcilik sertifikasını aldığını anlattı. Kerim Çelik’ten İbrahim’in babasının da motorsikleti vardı, hatta neredeyse motorsiklet üzerinde doğmuştu ve 13 yaşından beri kendi motorsikletini kullanıyordu. Benim Filom’dan Kıvanç daha ilkokulda öğretmeninin sorduğu bir soruyla astronomiye yetişkinliğe uzanan ve tüm yaşamına sirayet edecek bir ilgi duymaya başladı. Mannheim’dan Sercan ortaokul zamanlarından beri bilgisayar oyunları oynuyor ve yetişkin olarak da çocukken oyun oynamaktan aldığı hazdan hiçbir şey kaybetmiyor.

Keşfetmekten haz alıyoruz. Röportaj yaptığımız tüm kişiler keşfetmekten duyulan hazzı vurguladı. Bu kişisel olarak kendinde yeni bir şey keşfetmek de olabiliyor veya dış dünyayı gözlemleyerek daha somut bir olguyu keşfetmek de olabiliyor. Teleskopla gökyüzünü gözlemleyen Benim Filom çalışanı Kıvanç’ın da, yeni cafeler ve mekanlar denemekten keyif alan Borusan Ar-Ge’li Dilara’nın ve motorsikletiyle gezen Kerim Çelik çalışanı İbrahim’in keşfetmekten ileri gelen bir motivasyonu var.

Çeşitliliği deneyimlemeyi seviyoruz. Tekdüze ve salt işten ibaret bir yaşam tatmin vermiyor. İnsanın kendini gerçekleştirmesi, geliştirmesi için hayatında çeşitliliğe ihtiyacı var. Pek çok kişi bu iş dışı aktivitelerle “ruhunu beslediğini” ifade etti. Borusan Lojistik çalışanı Pınar dans ederek hayatına bu çeşitliliği katıyor; eTA çalışanı Arzu ise kickbox, pilates, kayak ve yoga gibi farklı sporları dönüşümlü yaparak, ruhu ve bedeni o anda neye ihtiyaç duyuyorsa onu veriyor, çeşitliliği bu şekilde deneyimliyor.

Sosyal paylaşım yapmadan duramıyoruz. Elbette sosyalleşme de dijitalleşmeyle beraber farklı bir boyut kazanıyor. Herkes bir şekilde sosyal paylaşım boyutunu vurguladı. Mannheim’dan Sercan bilgisayar oyunu oynarken, Borçelik’ten Kağan amatör telsizcilikle, Borusan Makina ve güç Sistemleri’nden Özgür ise Ironman’de dünyada pek çok farklı ülkeden insanlarla sosyalleşmekten keyif aldığının altını çizdi. Supsan’dan Gökalp çektiği fotoğrafları Flickr’de, Borusan EnBW Enerji’den Hande yaptığı yemekleri Instagram’da paylaşmayı seviyor. İbrahim motorsiklet tutkusunun yanında Youtube kanalında yaptığı motion grafikleri paylaşıyor.

Şimdiyi dolu dolu yaşamazsan, asla yaşayamazsın.”

Yazıma doğu felsefesinin Batı’daki önemli temsilcilerinden Alan Watts’tan bir alıntıyla son vermek istiyorum. Alan Watts, “Live Fully Now” (Hayatı Dolu Dolu Yaşa) başlıklı bir konuşmasında anaokulundan, ilkokula, üniversiteye ve iş yaşamına kadar önümüzdeki basamakların hiç bitmediğini ve  yolun yarısına, 40-45 yaşlarına geldiğimizde, yine aynı fakat kendimizi biraz da kandırılmış hissedeceğimizi vurguluyor. Sürekli geleceği planlayarak geçen ama anı hiç yaşayamadığımız bir gelecek… “Şimdiyi dolu dolu yaşamazsan, asla yaşayamazsın.” Yeni nesil Borusanlılar bu farkındalığı özümsemiş görünüyor.

#YeniNesilBorusanlılar hikayeleriyle 2016 Faaliyet Raporumuzda. Tüm hikayeleri görüntülemek için tıklayın.

Borusan Holding’in İnstagram hesabı @borusanholding’ten hikayelerimizi takip edebilirsiniz.

Hayatı Şimdi Yaşa yazısı ilk önce Borusan Turuncu üzerinde ortaya çıktı.

MUTFAĞA GİRMEYE HAZIRLANIN

Bu tür bir beslenme şekli ister istemez mutfakta vakit geçirmeyi gerektiriyor. Şunu da söylemeliyim ki ben ve yemek yapmak dünya ve güneş, ay ve yıldızlar kadar birbirine uzak kavramlar. Yapabildiğim en sofistike şey tarhana çorbası ve soslu makarnaydı. Evdeyken genelde küçük bir sanviç, kızarmış yumurta, makarna, meyve ve kuruyemiş türünden şeylerle açlığımı gideriyordum. Yine yalan söylemiş olmiyim, çalışmadığım ve evde pineklediğim bir dönemde çok sevdiğim bol baharatlı aromatik Hint yemekleri ve değişik çorbalar yapma girişiminde bulundum. Kardeşim yüzünü ekşiterek, “sen önce mercimek yapmayı öğren” dedi. Bir arkaşım ise yemek yapabiliyordun da o yüzden mi sürekli peynir ekmek yiyoruz dedi. Kısacası bu heves çok uzun sürmedi.

Sonuç olarak Platon’un da dediği gibi “ihtiyaç icatların anasıdır”: Bu süreçte açlıktan ölmemek için her hafta yiyebileceğim gıdalardan oluşan düzenli alışveriş listeleri yapmaya, internette çılgınca tarif araştırmaya ve en azından haftanın bir iki gününü mutfakta geçirerek, kendime minik menüler oluşturmaya, her gün ne yiyeceğimi planlamaya başladım. Ve evet yeşil mercimek yapmayı öğrendim. Hatta o da ne ki kaju peyniri bile yaptım. Annem bu halimi görse, gözleri yaşarırdı!

CANDİDA’NIN İNTİKAMI

Üçüncü haftaya girdiğimizde, bir sabah bunaltıcı düşlerimden uyandığımda, çenemde kabarmış pütürlü sivilcelerle dev bir böceğe dönüşmüş buldum kendimi. Bu kafkaesk durum sonrasında soluğu şirket doktorunun ofisinde aldım. Doktor, daha çok alerjiye benzediğini söyleyerek, şüpheli görünen tek şey yumurtaydı, bir süre yumurta yemeye ara vermemi tavsiye etti ve bir kortizon kremiyle beni gönderdi. Aynı akşam sporda başka bir doktor arkadaşım kortizon kremi kullanmamamı bir dermatologa görünmemi söyledi. Ekstradan gelen bir iki ufak sağlık sorunuyla beraber, ertesi gün iki doktor dolaştım.

İlker Çağlayan, “candida die-off” gibi bir durum olabileceğini söyledi. Yoğun Google araştırmalarım sonucunda detoks diyetleri sonrasında, bir nevi iyileşmeden önce kötüleşme durumu olan Herxheimer reaksiyonlarının ortaya çıkabileceğini öğrendim. Gerçekten de birkaç semptomu aynı anda gösteriyordum. Programa katılanlar içerisinde de ateşlenenler, bağırsak enfeksiyonu geçirenler oldu. Açıkçası ölen candidalardan çıkan toksinler mi bizim gardımızı düşürdü yoksa bu durum salt tesadüften mi ibaretti bilmiyorum ama o son cehennem haftasını yaşamamak için candidalarımla simbiyotik bir ilişki içinde yaşamayı tercih edebilirdim.

Yine de her şeyin başı sağlık diyerek, bu tür durumlarla karşılaşabileceğiniz konusunda da sizi uyarmak istiyorum.

SONA GELİRKEN

Programın sonuna geldiğimizde, 3,7 kg vermiş; 57,2 kg’a düşmüştüm, yağ oranım ise yüzde 24’e düşmüştü. Kastan çok minik denecek kadar bir kayıp yaşamıştım ki en büyük endişelerimden biri de buydu. Hatta son hafta hasta düşmeseydim, 10. gün yapılan ölçümde sadece yağdan kaybetmiş, üstüne 100 gr. kas bile kazanmıştım.

Programa katılan tüm kişiler olarak ise (son ölçümde 11 kişi vardı), toplamda 44,7 kg ağırlık ve 26 kg yağ kaybetmiştik!

Zafer sarhoşluğu içerisinde içerisinde şu anda kaybettiğim kiloları geri almama endişesi yaşıyorum. İlker Çağlayan ise bundan sonraki süreçte, haftada bir günün serbest olduğunu, istediğimiz her şeyi yiyebileceğimizi söyledi. (Yaşasın!) Süt ürünlerini gün aşırı tüketmemizi tavsiye etti ve her gün bir tane meyve yiyebileceğimizi söyledi.  Bu şekilde devam edersek, yağ yakımını sürdürebilirmişiz.

İlker Çağlayan, samimiyetle gerçekten hâlâ canınız tatlı istiyor mu diye sorduğunda, hayır hiç canım istemiyor diyemesem de şeker bağımlılığı konusunda oldukça yol kat ettiğimi hissediyorum. Mesela  normal beslenmeye geçtiğim son birkaç günden beri, her ne kadar serbest güne kadar sabredemesem de koca bir çikolata paketi değil de iki parça çikolata yedim. 5 tane sarma değil, bir tane yedim. Yine de hâlâ  içimde zor zapt ettiğim bir canavarın varlığını ve kendimi kaybederek çikolataların, tatlıların üzerine atlayabilme potansiyelini hissediyorum.

Hiçbir heyecan verici hikaye, salata yiyen biriyle başlamasa da yaşadığınız dönüşümün yine de heyecan verici olabileceğini unutmayın.

21 Gün Boyunca Şekersiz, Glutensiz ve Laktozsuz Beslenmek Beni Nasıl Değiştirdi? – BÖLÜM 2 yazısı ilk önce Borusan Turuncu üzerinde ortaya çıktı.

Bir yanda dumanı üstünde sıcacık pofuduk börekler, ağzınızda erirken tadı tüm hücrelerinize yayılan çikolatalar, içinden uzayarak akan eriyik sıcak peyniriyle mutluluk garantili o güzelim künefeler, damağınızda hoş bir ferahlık uyandıran mayhoş dondurmalar, gün sonunda buz gibi bir bira, koltukta yayılmış film izlerken cips çıtırdatma keyfi… Bir yanda ise hafif kaslı, sağlıklı ve fit bir vücut, en önemlisi kendi bedeninizin içinde mutlu olmak, güne zinde başlamak, sonrasında ise başkaları tarafından beğenilme ihtiyacı… Çok beğendiğiniz o mini elbisenin içine bir yerden yağlarınız pörtlemeden sığabilmek… İmrenerek baktığınız o güzel vücutlu insanlardan birine dönüşebilmek… Neden neden bir paradoks olmak zorunda?!?

En başta her şey bir ödünleşim derken, neyi kastettiğimi ve neden acı olduğunu şimdi anlamış olmalısın, okuyucu. Borusan’da “Habit” sağlıklı beslenme markasının kurucusu, sporcu beslenmesi ve fitness uzmanı İlker Çağlayan’ın rehberliğinde muhteşem sonuçlar aldığımız 21 günlük bir sağlıklı beslenme deneyine giriştik; kendi alışkanlıklarımıza meydan okuduk. Şimdi rahat bir yere oturun; çünkü size  İlker Çağlayan’dan öğrendiğimiz tüm sağlıklı beslenme tüyolarını aktaracak; kendimin ve şirket arkadaşlarımın bu süreçte yaşadığı deneyimi anlatacağım. Sağlıklı beslenmeyi öğrenirken, fazlalıklarınızdan da nasıl kurtulabileceğinizi anlatmaya çalışacağım (aklımda kaldığınca). Uzun bir yazı olabileceği konusunda baştan uyarayım. (Ne de olsa bir kadın kilolardan ve zayıflamadan bahsediyor!)

VE BAŞLIYORUZ…

İlker Çağlayan, 20 kişinin katıldığı bu 21 günlük maratonun ilk toplantısında kuralları anlattı. 21 gün boyunca şeker, gluten ve laktoz içeren hiçbir besin tüketmeyeceğiz: Her türlü şeker (meyveler de buna dahil; sadece domates, havuç vs. gibi kırmızıya çalan sebzelerden, bunlar da şeker içeriyor, az miktarda izin var), her türlü gluten içeren besin (elveda ekmekler, poğaçalar, börekler… Hamurişi tatlılara değinmeme gerek yok sanırım?), tahıllar da yasak (bulgur, pirinç vs. ve evet kinoa da tahılmış), her türlü süt ürünü (hadi sütü ve peyniri anladım da kefir ve yoğurt da maalesef no-no).

İlker Çağlayan ısrarla bize diyet vermediğini; bir sağlıklı beslenme sistemi öğrendiğimizi söyledi. Tabi araştırmak isterseniz arada şu tür anahtar kelimeler de kullandı: Antienflamatuvar, ödem attırıcı diyet, candida diyeti, hormon resetleme vs. Hormanlarımız 21 günde fabrika ayarlarına dönecekmiş. Sonrasında meyveler, süt ürünleri ve diğer besinler de hayatımıza girecekmiş. (Buna da şükür!)

Ben en iyisi kısa kestirip size neler yiyebileceğinizi söyleyeyim: Her öğünde koca bir tabak yeşillik (salatalık, ıspanak, dereotu, maydanoz, brokoli vs.) ve avuç içiniz kadar bir parça et veya baklagil.

Sağlıklı yaşam maratonuna katılanların ve İlker Çağlayan’ın da içinde bulunduğu bir whatsapp grubu kurduk. Hem İlker Çağlayan’a kafamıza takılanları sürekli sorabildik, hem de her öğünde yediklerimizin fotoğrafını çekip paylaştık. İlker Çağlayan’dan kimi zaman aferinler aldık; kimi zaman o olmaz, bu olmaz, hep baklagil yiyorsun hayvansal protein al, o yeşillikler az olmuş vb. şeklinde geribildirimler… Velhasıl her şeyin yapay olduğu şehir yaşamında sağlıklı beslenmeyi öğrenmek zor zanaat!

Her şeyin yapay olduğu şehir yaşamında sağlıklı beslenmeyi öğrenmek zor zanaat.

Ben şahsen programa 60 kg ve yüzde 27’lik yağ oranıyla başladım. Hayatımın hiçbir döneminde aşırı kilolu olmamama rağmen, son 7-8 yılda yaklaşık 10 kg aldım. 20’li yaşlarımda 50 kg’dım; istediğim her şeyi yiyebiliyor ve pek egzersiz yapma ihtiyacı hissetmiyordum. Yavaş yavaş kilo aldığım bu yıllar zarfında iskeletor görünümünden çıktığıma sevinmekle beraber, genel anlamda ince görünmeme rağmen karın ve bel çevremde yağlar birikmeye başladı. Bu süreçte düzenli spor alışkanlığı geliştirdim ve yediklerime bir miktar dikkat etsem de, karın yağlarından kurtulma ve birkaç kilocuk da olsa verme konusunda bir arpa boyu yol kat edemedim. (Merhaba 30’lu yaşlar!) Arkadaşlarım “aaaa inceciksin ne saçmalıyorsun” dese de salaş tişörtlerin ve stratejik instagram pozlarının altındaki gerçeklikle yüzleştiğimde, bunun önünü almam gerektiğini biliyordum. Hedefim ortada bir yerde buluşarak, 55 kiloya gelmek, karın-bel yağlarıma veda etmekti bu yolculuğa çıkma kararını aldığımda.

Salaş tişörtlerin ve stratejik instagram pozlarının altındaki gerçeklikle yüzleştiğimde,
bunun önünü almam gerektiğini biliyordum.

TATLI KRİZLERİ GELİYORUM DEMEZ

Programa girdiğimde sağlıklı beslenme konusunda yol kat etmeye başlamıştım aslında. Mesela ekmeği büyük ölçüde hayatımdan çıkarmıştım. Yiyecek olursam da en fazla bir dilim çok tahıllı yahut tam buğday ekmeği yiyordum. Öğle yemeğinde ekmek ve pirinç yememek dışında kendime pek sınır koymuyordum. Akşamları spordan sonrasını da kefir ve muzla geçiştiriyordum. Benim yumuşak karnım daha çok tatlılardı. Tatlıya hayır diyemiyordum!! Öğlende yemekhanede çıkan tatlıyı alıp, ekmek kadayıfı olur, baklava olur, mozaik pasta yahut meyveler olur, alıp saat 4 gibi acıkmaya başladığımı hisettiğimde yiyordum. Tabi bu yaklaşım pek işe yaramayınca, bir de şu programı deneyeyim dedim.

Açıkçası bu süreçte ekmek, süt ürünleri ve alkolü pek aramasam da çok fazla tatlı yoksunluğu çektim, özellikle pms sendromları sırasında azap içinde kıvrandım. Benim gibi programın büyük çoğunluğunu oluşturan hemcinslerim de benim yaşadıklarımı deneyimledi. İlker Çağlayan ise buna karşılık olarak tatlılar için bizi en yakın arkadaşımızla aldatan sevgili metaforunu kullandı. İtiraf etmeliyim ki kısa süreli de olsa işe yaradı. Tatlıya bir süre kin ve nefret içinde baktım. Tatlı ile aramdaki aşk ve nefret arasında gidip gelen bu toksik ilişkiyi bitirmeye çalışırken, Lana del Rey’in Mountain Diet Dew şarkısında dediği gibi “You’re not good for me, you’re not good for me but I want you, I want youuu!” eşliğinde kıvranmaya devam ettim.

İlker Çağlayan: “Tatlılar sizi en yakın arkadaşınızla aldatan sevgiliniz”

Benim açımdan diğer bir zorluk ise spor yapmaktı. Haftada en az 2-3 gün, akşamları 8’den sonra spor yapıyorum. İlker Çağlayan spordan önce yemek yememizi ve sporu kısa tutmamızı salık verdi. Öğle ile akşam 8 arasındaki uzun süreyi düşünürseniz, bu benim için pek uygulanabilir bir tavsiye değildi. İlk gün kan şekerim aşırı derecede düştü ve elim ayağım titremeye başladı. İkinci gün bir muzla idare ettim, yine elim ayağım titremeye başladı. Üçüncü gün ise bize verdiği ıspanaklı, dağ meyveli, hindistan cevizi sütlü bir smoothie tarifini yapmaya başladım. Spordan yaklaşık bir-bir buçuk saat önce bu smoothie’yi içiyordum. Nihayet enerjimi makul seviyelerde tutabilecek bir çözüm oldu bu. Spordan sonra ise bol yeşillikli ve bir miktar proteinli akşam yemeğimi yemeye başladım.

Hikayenin aydınlık tarafına bakacak olursak, ilk bir hafta tatlı krizleri ve açlık açısından çok zor geçti. Çok acıktığımızda bolca su içiyor veya biraz çiğ kuruyemiş yiyebiliyoruk. İkinci hafta açlık krizleri ve atıştırma ihtiyacı büyük oranda azalmıştı. Sürekli aç olan ben, üçüncü haftaya girdiğimizde ise uzun süre acıkmamaya başladım.

Mutlu sona daha var. Devamı bir sonraki yazıda…

21 Gün Boyunca Şekersiz, Glutensiz ve Laktozsuz Beslenmek Beni Nasıl Değiştirdi? – BÖLÜM 1 yazısı ilk önce Borusan Turuncu üzerinde ortaya çıktı.